Eyddi út síðustu færslu. Engin spes ástæða, var bara mjög pirruð þegar ég skrifaði hana og svo hringir mamma í mig og spyr  mig afhverju ég sé alltaf svona reið. Er ég reið? Út í hvern. Heiminn? Sjálfa mig? Alla aðra?
Jah, kemur í ljós að það eru svo líka hinir ólíklegustu sem lesa bloggið mitt og ég er að skrifa allt of persónulega (og ópersónulega líka) pistla hérna.
En æi, veit ekki. Held ég taki mér bara smá pásu frá þessu þrugli mínu hérna. Ég er svo ógeðslega þreytt..

...og hann er sko ekki on my side eins og ég held hér fram á titlinum á síðunni. Neibb.. Mallorca nálgast óðfluga og enn hef ég aðeins misst 3 kíló af þeim 13 sem áttu að hverfa fyrir þessa ferð. Hver einasti dagur flýgur hjá og ég í panikki því ég nenni alls ekki í ræktina en mín ætlaði að vera svo sæt og flott í bikiníi. Spurning um að sparka ærlega í rassgatið, sulla í sig herbalife og drullast í ræktina. Úff!

En já, ég er orðin svakalega lélegur bloggari. Virðist bara ekki hafa tíma fyrir neitt. Mér finnst eins og janúar hafi verið í gær og fatta allt í einu að það er komið fram í miðjan mars. Vá. Styttist meira að segja í það að Mike og Agnese flytji út. Ég á eftir að sakna þeirra. Það er skemmtilegt hvað sambúðin okkar hefur gengið furðuvel. Engir árekstrar og bara rosalega gaman. Reyndar hefur síðasta vika verið svona pínu skrýtin því kærastan hans Mike var í heimsókn. Mike hafði hingað til sloppið með að vera svona frekar skrýtinn en núna sjáum við hann í réttu ljósi. Hann er stórfurðulegur!! Baldur kom að þeim fyrsta morguninn í einhverjum fáránlegum leik inni í stofu þar sem hún fór inni í herbergið hans og safnaði 5 hlutum (sem voru hans eigur by the way) í koddaver, fór með þá fram og gaf honum. Tilgangur leiksins óljós, og já furðulegur. Svo kem ég fram sama morgun að þeim í faðmlögum sitjandi á gólfinu með lokuð augun. Ekkert að því að ástfangið fólk faðmist og svona, en sitjandi á miðju stofugólfinu um hábjartan dag? En þau eru farin til Reykjavíkur svo heimilislífið er orðið svona eðlilegt aftur.

En já, ég var að koma af handboltaleik: Þór-Haukar, og ég verð bara að segja að þetta var klukkutími sem ég fæ aldrei aftur. Nei okei, þetta var svona ágætt og af öllum íþróttum sem ég nenni að horfa þá er handbolti langefstur á lista. Bara Þór var að skíttapa allan leikinn (sem var liðið sem ég varð að halda með ef ég vildi ekki vera drepin af öllum áhorfendum í kringum mig) ekkert spennandi, ég var fúl yfir því að kynnirinn muldraði bara nöfn Haukanna þegar þeir skoruðu en öskraði sig hásann þegar Þór skoraði, mér fannst það dónalegt og óíþróttamannlegt. En mér fannst mjög fallegt að það hafi verið haldin 1. mínútu þögn til að minnast Sesars Þórs sem lést í bílslysi hér á Akureyri þann 4. mars. Ég fór reyndar svolítið úr jafnvægi við það og kannski var það þess vegna sem ég var alltaf að hugsa um eitthvað allt annað en leikinn.

En já svo vil ég segja frá alveg frábærri lífsreynslu um daginn, ég fór á skíði! Ég vil taka það fram að þetta er þriðji veturinn minn hér á Akureyri og þetta var í fyrsta sinn sem ég fer á skíði síðan ég flutti hingað. Ástæðan fyrir þessari ferð var auðvitað sú að minn elskulegi og ástkæri bróðir kom í heimsókn og þetta var jólagjöfin hans. Ferð í fjallið. En já þetta var alveg ógeðslega gaman og ég flaug svo oft á hausinn að ég er fyrst núna að jafna mig eftir þetta. Bólgan á sköflungnum var svona að hverfa þangað til ég hrundi niður stigann á Bautanum í gærkvöldi. No worries..ég var ekki með glasabakka í höndunum en tókst samt að snúa öklann hressilega og endurnýja bólguna á sköflungnum.

En já, þetta fer að verða gott. Svo er bara grímubúningapartý á morgun. Ætlaði að missa mig í kaupgleðinni í gær þar sem ég fann rauðann kjól (50's), hvíta skó, rauðan hatt og perlufesti á 7000 krónur saman. Kannski of mikið fyrir lítið tilefni en..er það? Þetta væri svo geggjaður búningur með einhverri oldies hárgreiðslu við og rauðan varalit.

En annar, hafið það gott. Ble.

Ísland í dag? Hvað í anskotanum er málið með það?

Nauðgarar. Barnaníðingar. Ógeðiskríp. Þeir eru í góðum málum hér. Séu þeir böstaðir með tálbeitum er ekki hægt að dæma þá. Og séu þeir svo óheppnir að vera böstaðir fyrir að fremja glæpinn þá "æi hann sér svo eftir þessu greyið, skilorð í tvö ár?
Flott mar!" Það er bara svo einfalt, þú sem fórnarlamb hvers konar ofbeldis hér á Íslandi nýtur einskis réttar. Og versta sem getur komið fyrir krípið er að fá umfjöllun í DV sem jah, enginn tekur alvarlega.

Og hvað er málið með ölvunarakstur. Ætlar fólk ekki að læra? En hvernig getur fólk lært þegar það er bannað að minnast neitt á ölvun þegar um banaslys er að ræða. Hversu margar skaðlausar bílveltur höfum við heyrt um í fréttum þegar um ölvunarakstur var að ræða en þegar einhver deyr í slíku bílslysi. Þá má ekki segja neitt. Auðvitað er það gert af tillitsemi við fjölskyldu en afleiðingin er nú sú að fólk tekur ekki ölvunarakstur alvarlega. "Sko ég hef keyrt fullur í mörg ár og ég er ennþá sprell alive". Bíddu halló, við erum ekki bara að tala um þitt líf. En hvað með alla hina í umferðinni? Hver gaf þér þann rétt stofna lífi allra þeirra í hættu.

Og hvað er málið með ökukennslu. Af hverju er litið á það sem almenn mannréttindi að vera með bílpróf? Hvaða hálfviti sem er má fá bílpróf, bara ef hann hefur nógu mikla peninga og þolinmæði til að taka það aftur og aftur og aftur...? Og af hverju mega dæmdir kynferðisafbrotamenn starfa sem ökukennarar? Hvað í anskotanum er það?
Og að maður fari ekki að anskotast út í ökuskólann sjálfan. Aulalegur kall, desperately að reyna að vera fyndinn og skemmtilegur: "Hehe..krakkar og munið það sko að keyra ekki undir áhrifum, það er sko ekki sniðugt. Hér eru myndir frá Bandaríkjunum af bílslysum sem gerðust vegna ölvunaraksturs." Já passið að nota ekki íslenskar myndir, við gætum þá kannski farið að taka þetta of nærri okkur og kannski hlustað og gert okkur grein fyrir hættunni.

Vitið hvað? Ég er virkilega, í alvörunni að pæla í lögfræði. Ekki vegna þess að ég dýrka alla lögfræðiþætti: Ally McBeal og Boston
legal. Að maður tali ekki um CSI, close to home og law and order.
En í öllum þessum pælingum um lífið og framtíðina þá hef ég komist að því að ég hef miklar hugsjónir sem ég get bara komið á framfæri á þessum vettvangi. Verða dómari...Ó ég gleymdi: Judging Amy. Og hún endaði sína þáttaröð með fyrirheitum að komast á þing. Kannski geri ég það líka.

Var að klára tveggja daga vinnutörn, kem dauðþreytt heim inn í fullt hús af útlendingum. Mike og Agnese að halda partý, talvan mín hertekin í tónlistaflutning, slökkt á sjónvarpinu..ég hélt ég myndi fríka. Mín afslöppun er að liggja dofin yfir heilaskemmandi sjónvarpsefni og blaðra um heimsins ómerkilegustu hluti við Baldur (ég blaðra og hann vonar að "aha" og "mhmm"-in hans komi á réttum stöðum.) En Baldur er ekki einu sinni heima. Ég ráfaði um íbúina eins og ég ætti ekki heima þar, reyndi að spjalla við finnana, reyndi að aðlaga mig þessu en þetta bara var ekki hægt. Flúði út á videoleigu og keypti mér nammi.

Vinnan er samt æðisleg, ég er orðin þjónn í fullu starfi og það er frábært. Síðasta helgi tók samt heldur betur á taugarnar en þá var ég að vinna alla daga. Ég er ekki viss hvort mórallinn sem ég fann fyrir væri ímyndun í hausnum á mér eða for real. Ég hafði átt að vera uppvaskari en gat auðvitað ekki vaskað upp með sauma í puttanum svo einn af þjónunum þurfti að vaska upp í staðinn. En það var ekki mín ákvörðun að hafa fyrirkomulagið svona svo ég skil ekki afhverju "sumir" ættu að vera fúlir út í mig. Ekki skar ég mig viljandi í puttann. Fékk meira að segja sýkingu í sárið þrátt fyrir allar varúðarráðstafanir.
En fyrir utan ímyndaðan móral þá átti ég líka mjög erfitt með að taka allri gagnrýni um helgina. Þetta var orðið endalaust suð í eyrunum á mér: "sko það er best að gera þetta svona en ekki hinsegin eins og ég sá þig gera áðan" sagt í tón sem segir "ég er bara að hjálpa þér því þú ert ný og veist ekki betur". Auðvitað er það rétt að ég er ný og þarf að læra að gera hlutina rétt. En þetta var orðið virkilega pirrandi og ég nennti þó ekki að standa í því að svara fyrir mig þegar verið var að kenna mér sama hlutinn á þrjá mismunandi vegu sama kvöldið. Það hefði bara þýtt enn lengri fyrirlestur fyrir Huldu. Það þýðir þó ekkert að böggast yfir því og hefur þetta batnað mjög mikið. Það er auðvelt að taka leiðbeiningum, en gagnrýni er pirrandi.
En já ég ætlaði samt að tala um hvað það er gaman í vinnunni. Ég er virkilega farin að finna mig í þessu djobbi þó maður er ekki endilega komin með allt á hreint. Þetta reynir á skipulagshæfileika, mannleg samskipti, þjónustulund og mér finnst þetta gaman. Skárra en uppvaskið segi ég.
En í dag er það helst....
Í uppáhaldi:

• Fólk sem skrifar skemmtileg komment. Ég er búin að fá mörg frábær komment á síðustu færslu sem mér þykir mjög vænt um.
• Útlendingar sem gefa tips. Fævhöndred krónur for jú. Mig langar mest til að kyssa svoleiðis fólk.
• Silvía Nótt, sama þótt fréttblaðið segi að hún sé orðin þreytt og fólk hneykslist á henni í lesendabréfum moggans. Hún er æði og ógisslega töff
• Johnny Cash. Morguninn byrjar með hann í eyrunum. Virkilega góð og þægileg tónlist.
• Þjóna á Bautanum. Hljómar undarlega
• Svo að lokum ein mynd sem ég gæti horft á aftur og aftur og aftur.... Ocean's eleven. Æði. Var að leigja hana í þriðja skipti áðan.

Ble